چنين است كه از مصطفى ( ص ) از مال دنيا هيچ بازنماند الّا از « 1 » منقولاتى از آلت و سلاح « 2 » و كسوت خاصّ ، و از علىّ مرتضى ( ع ) آن شب « 3 » كه او را دفن كردند بامداد حسن على عليه السّلام بمنبر برآمد و گفت : يا معاشر الشّيعة لقد قبض فى هذه اللّيلة رجل لم يسبقه الأوّلون به عمل و لم يدركه الآخرون به عمل ، و ما خلّف صفراء و لا بيضاء الّا سبعمائة درهم أراد أن يشترى بها خادما لأهله . بيشتر از هفتصد درم « 4 » نبود . و فضيلت انبيا و اوليا بر فراعنه و مال‌طلبان يكى اينست كه نبى مىگويد : اللّهمّ أحينى مسكينا ، و ولى مىگويد : يا صفراء و يا بيضاء غرّى غيرى . و من پنداشتم كه قارون دون و قيصر روم و خاقان تركستان باشند « 5 » كه بمال تفاخر كنند ندانستم كه صحابهء رسول با نزول چنين آيت كه : [ اعْلَمُوا ] أَنَّمَا الْحَياةُ الدُّنْيا لَعِبٌ وَ لَهْوٌ وَ زِينَةٌ وَ تَفاخُرٌ بَيْنَكُمْ وَ تَكاثُرٌ فِي الْأَمْوالِ وَ الْأَوْلادِ « 6 » و مانند اين چگونه جمع حطام و زخارف دنيا كنند . ؟ ! و پندارى خواجه ناصبى آن حديث نشنويده « 7 » است كه بو ذر بمهمانى « 8 » سلمان رفت نان بىنمك يافت ، و مصطفى بخانهء على آمد طعام دنيا نيافت ، و آن خبر را پندارى منكرست كه سيّد عليه السّلام قصّهء متّقيان و ناجيان ميگفت بو ذر گفت : من از ايشان هستم ؟ سيّد گفت : يا أبا ذر الك قوت ثلاثة ايّام ؟ قال : لا ، قال عليه السّلام : الك قوت يومين ؟ قال ؟ لا ، سيّد گفت : « 9 » قوت يك روزه دارى ؟ گفت : دارم ، گفت كه : تو از رستگاران باشى . پندارى عمر و عثمان و عبد الرّحمن و طلحه و زبير و بو هريره و پسر عاص و انس و سعد وقّاص ازين خبر بيگانه بودند كه مالهاى عظيم بر سر يكديگر مىنهادند بيچاره اين ناصبى مست و ناآگاه « 10 » بوده است

--> ( 1 ) - ح د « از » را ندارند . ( 2 ) - م : « از آلت سلاح » ب : « از آلت صلاح » . ( 3 ) - ع ب ن : « اين شب » ح د : « اينكه » . ( 4 ) - يعنى آنچه از على عليه السّلام بماند مطابق نصّ روايت مذكوره بيشتر از اين نبود . ( 5 ) - ع م ب ن : « باشد » ( بصيغهء مفرد ) . ( 6 ) - صدر آيهء 20 سورهء مباركهء حديد و ذيل آن اين است « كمثل غيث أعجب الكفار نباته ثم يهيج فتراه مصفرا ثم يكون حطاما و فى الاخرة عذاب شديد و مغفرة من اللّه و رضوان و ما الحيوة الدنيا الامتاع الغرور » . ( 7 ) - م ب : « نشنوده » ح د : « نشنيده » . ( 8 ) - ع ب ن : « بمهمان » . ( 9 ) - م ب ن : « فرمود » . ( 10 ) - ع م ب ن : « ناگاه » ح د هم ندارند و « ناآگاه » بمعنى بىاطلاع است .